BabyTV ve detone kız

Şaniko TV seyretmeye başladığından beri evde tek kanallı günlere geri döndük. Bizim televizyon sadece tek bir kanal çekiyor artık, o da Baby TV. 

0-3 yaş arası çocuklar için hazırlanmış, içinde çizgi filmler, animasyonlar, hayvanlar, başka bebekler olan sürekli bir yayın. Anne baba olanlarınız zaten çok iyi bilir. Bilmeyenler için ise bu bilinmeyen dünyanın kahramanlarını anlatayım istedim.

O uyanık olduğu sürece, hele de televizyonun civarlarındaysak mutlaka BabyTV açılır.
Hap kadar çocuğa televizyon seyrettirilir mi? Neden alıştırıyorsunuz, bıy bıy bıy diyebilirsiniz.
Kaldı ki aile içindeki büyüklerden bunu işitmişliğimiz vardır. Yahu gıcık mısınız nesiniz?
En büyük sebebi tabi ki kolaya kaçmak. Açıyorsunuz bebek televizyonunu çocuk ekrana zınk diye takılıyor paralize oluyor. Siz de nefes alacak zaman buluyorsunuz. Ohhh bee. Sürekli hareket eden, bir sağa bir sola dönen, eline bir umutla tutuşturduğunuz oyuncaktan saniyeler içerisinde sıkılan çocuk, televizyonda kendi kanalı açıldığı anda dünya ile ilişkisini kesip, ekrana yapışıyor. Mucize gibi birşey bu. Emziği neden kullanıyorsak, BabyTV'de işte aynı sebepten izlettiriyoruz. Başka kanala geçildiği anda kafayı çevirip ortalığı birbirine katma moduna geri dönüyor. Sevmediği bir kahraman çıktığında da, aynı şekilde 1-2 sn. içerisinde kıçını dönüp başka birşeyler ile meşgul oluyor.

Siz tabi ki, sadık bir izleyici olarak bütün kahramanları tanıyorsunuz. Tüm çizgi filmlerin müziklerini ve şarkıları ezbere söylüyorsunuz.  

• Annecim annecim sakın bize kızma. Biraz gürültülü oyun oynuyorduk. Annecim annecim sakın bize kızma. Çünkü çocuklar böyle oynar.
• Bugün benim doğum günüm. Bugün benim doğum günüm. Bütün bir yıl bugünü bekledim. İşte şimdi geldi.
• vrak vrak.. yeşil kurbağa düştü yola. vrak vrak.. küçük yeşil kurbaaaaa... vrak vrak.. yeşil kurbağa düştü yola. Ve gözleri oynar oynk oynk...
• Koyun yanına gidiyorum ben, eve dönmeye cesaretim yok. Çünkü dönersem, annem diyecek ki. el arabasında bir ejderha gördün mü koyun yanında.
• 3 küçük çocuk çitin üstünde oturuyorlar.

Ve diğer onlarcası... Sabahtan akşama aynı şeyler döndürülüp döndürülüp yeniden yayınlanır. Gerekçesi de hazır, bebekler için tekrar çok gerekliymiş. Peki bu programları bebekler ile birlikte seyretmek zorunda kalan anne babaların akıl sağlığını niye kimse düşünmüyor. Bebeklerde istenen tepki çok geçmeden babalarda meydana geliyor.
İş yerinde masanızda çalışırken veya öğle arasında yemek kuyruğunda sesli olarak "bir kara tavuk, yumurtası beyaz, nehrin kenarında yemek aranıyor, bir kara çocuk, dişleri beyaz, gülünce beni de güldürüyor." diye şarkıyı mırıldandığınızı farkediyorsunuz. Bunlar beyninize öylesine işlenmiş oluyor ki, ulan ben napıyorum, bari başka bir şarkı mırıldanayım dediğinizde aklınıza bunlardan başkası gelmiyor.

Bir de bahsetmeden geçemeyeceğim, Baby TV'nin bazı şarkılarını seslendiren bir kızımız var. Aman şarkıları her zaman profesyonel şarkıcılar söylemesin, bazı şarkıları da daha normal sesli birisi hatta bir çocuk söylesin diye düşünülmüş. İngilizcesi de aynen böyle. Bir çocuk veya, kendine çocuk süsü veren bir kadın söylüyor şarkıları. Ama en azından ortada bir melodi var. Doğru notalar ile söylüyorlar. Ancak bizim versiyondaki kızın sesi berbat. Kız şarkı söylemeyi beceremiyor. Arkada geri vokal olarak bir başkasının sesi var. Arkadakinin doğru notalarda söylediğini farkediyorsunuz. Ancak bu önceki salak şarkıyı resmen katlediyor.Kanalın sahibinin kızı mıdır nedir? Torpilli herhalde. Buna neden tahammül ediyorlar, bize neden acımıyorlar, ben bu şapşalın sesine katlanmak zorunda mıyım? Ya da, en azından kıza bir kaç ders aldırsalar da, biz rahat etsek.

Defalarca seyrettiğiniz çizgi film ve şarkıları tekrar tekrar izliyorsunuz. O kadar sıkıcı ki..  Bir kaç defa kucağımda Şan otururken koltukta uyuyakaldığım oldu. İki yanımda birer kedi. Muhtemelen ayağımın üstünde bir başka kedi. Kucağımda da Şaniko.

Nihayet eşim Şan'ı yatırmak için almaya geliyor, Şanikom annesinin kucağında bana elini sallayıp "aydiigilgile" yapıyor. Bir de elini başına götürüp "Eee.eee.." işareti çakıyor. Yüzünüzde kocaman bir gülümseme... Kalbinizden sıcak bir şeyler akıyor.. Ve final... Dünya tatlısı uyumaya gitti..
Ondan sonra televizyonda maç bulacağım diye kanal kanal gezmeye başlıyorum... Kimin maçı vardı lan bu akşam? Yoksa American Idol'a mı baksam?  Home TV'de yemek mi seyretsem?  Veya Anthony Bourdain? Hadi ordan...  Film bulur muyum acep?